Meble ludwikowskie i barokowe

Król Słońce, czyli Ludwik XIV rozpoczął styl w meblarstwie zwany stylem ludwikowskim. Rozwinął się i osiągnął pełnię kształtu podczas przebudowy Wersalu. Wersal, zanim stał się prawdziwym pałacem, był  zameczkiem myśliwskim Ludwika XIII. „Pałac Króla Słońce” stał się olśniewającą rezydencją, w której mieszkał sam monarcha, kilkanaście tysięcy dworzan oraz służby. Wystrój sal reprezentacyjnych miał świadczyć o wielkości króla. Podkreślał jego cechy jako znakomitego stratega, opiekuna rolnictwa i przemysłu, a także patrona sztuki i nauki.

Meble Ludwika XIV

Barokowe meble w stylu Ludwika XIV cechują się przede wszystkim reprezentacyjnym charakterem. Mają monumentalizowaną formę połączoną z wyjątkowym bogactwem detalu. Estetyka stylu mebli Ludwika XIV, która stała się kulminacją sztuki baroku, stanowi odbicie filozofii politycznej Króla Słońce, odzwierciedlając boski status monarchy absolutnego.
Meble ludwikowskie nie są wygodne, ale ich cechą główną jest reprezentacyjność. Podkreśla to absolutna symetria, przeskalowanie, które można zauważyć w ogromnych gabarytach szaf czy komód, a także w wyciągniętych mocno w górę oparciach foteli.
Nogi mebli w stylu Ludwika XIV są proste, ozdobnie toczone. Mogą także być odpowiednio konsolowe – wygięte. Spinające je krzyżaki mają elegancką formę X.
Zdobienia mebli były wykonane z oklein, intarsjowane lub zdobione tzw. markieterią Bulle'a. Meble barokowe były dekorowane okuciami ze złoconego brązu lub pozłacane.
Motywy dekoracyjne zaczerpnięte są z symboliki antycznej.  Są to: girlandy owoców, kwiatów, palmety, liście akantu, wieńce laurowe, instrumenty muzyczne, lwie głowy oraz zbroje, broń i trofea wojenne. Inną oryginalną dekoracją były chińskie i japońskie panneaux z laki.

Pokaż 1 - 12 z 236
Pokaż 1 - 12 z 236